Synclicenties

Bijna geen muzikant begint met het schrijven van nummers om er geld mee te verdienen. Voor veel artiesten draait muzikant, songwriter of componist zijn in de eerste plaats om jezelf zo goed mogelijk uitdrukken. Toch komt er een moment, zodra je publiek groeit, waarop je gaat nadenken of je van je muziek kunt leven.

Op dat moment wordt het tijd om na te denken over het licentiëren van je muziek. Een licentie betekent dat je iemand anders toestemming geeft om je werk binnen bepaalde grenzen te gebruiken. Muzieklicenties lijken in het begin misschien een ingewikkeld onderwerp, maar de fijne kneepjes begrijpen kan het verschil maken tussen wel of niet doorbreken als commercieel artiest. Synclicenties zijn een van de meest voorkomende en lucratieve vormen.

Wat is synclicentie?

Ben je helemaal nieuw in het onderwerp licentiëren? Begin dan met onze diepgaande gids. Daarin leggen we uit waarom licenties zo belangrijk zijn voor muzikanten en hoe je de verschillende soorten onderscheidt die je voor je werk kunt verlenen. Als inkomstenbron zijn muzieklicenties te lucratief om te negeren.

Een synclicentie is één vorm van licentiëren, en ons oorspronkelijke artikel stipte die al aan. Dit artikel duikt dieper in de sync-mogelijkheden voor muzikanten. Laten we bij de basis beginnen: “sync” is de afkorting van “synchronisatie”. De term beschrijft het proces waarbij een nummer wordt gecombineerd, of gesynchroniseerd, met bewegend beeld op een scherm.

Heb je ooit naar een reclame of een film gekeken en je verbaasd over hoe goed een bepaald nummer de sfeer van een scène ving? Dan maakte een synclicentie dat mogelijk. Naast natuurlijk de bijdrage van de betrokken muzikanten.

Iedereen die een nummer samen met bewegend beeld wil gebruiken, heeft synclicenties nodig van de rechthebbende van zowel de opname als de compositie. De meeste van deze licenties worden in één keer vooraf afgekocht. Hoe goed je voor je muziek betaald krijgt, hangt af van je onderhandelingsvermogen én van hoe belangrijk een bepaald nummer is voor de maker die het wil gebruiken.

Maar die eenmalige betaling is niet de enige reden waarom synclicenties lucratief zijn voor muzikanten. Bovenop de initiële sync-vergoeding kunnen songwriters en uitgevers ook performance-royalty’s verdienen, elke keer dat een programma met hun nummer wordt gestreamd of anderszins uitgezonden. Soms leveren deze twee betalingen samen een flinke inkomstenstroom op, uit niet veel meer dan één nummer.

En er zijn nog meer voordelen. Een sync-deal opent een nieuw publiek voor een nummer, of dat nu de openingstune van een nieuwe Netflix-serie wordt of een nummer in een reclame in een land waar je het nog niet had uitgebracht. De mogelijkheden zijn (bijna) eindeloos.

Hoe begin ik met synclicenties?

Je bent inmiddels hopelijk enthousiast genoeg over synclicenties om meer te willen weten over hoe je deze kans benut. Hoe krijg je je muziek dus onder de aandacht van een groter publiek, of bereik je er zelfs een compleet nieuw publiek mee?

Meestal gaan muziekuitgevers zelf actief op zoek naar sync-mogelijkheden voor hun muzikanten. Voor de uitgever is dat simpelweg win-win: verdient de muzikant meer dankzij synchronisatie, dan verdient de uitgever ook meer. Werk je al met een muziekuitgever, vraag dan gerust welke sync-opties zij voor jouw muziek zouden voorstellen.

Synclicenties gaan twee kanten op. Net zoals uitgevers naar kansen zoeken, gaan music houses en reclamebureaus op zoek naar het perfecte nummer bij een project. Sommige music houses zijn er volledig in gespecialiseerd om de juiste muziek bij een visueel project te vinden. Dat klinkt misschien verrassend, maar het wordt logisch zodra je beseft wat de juiste combinatie teweegbrengt.

Kies de juiste match

Het juiste stuk muziek kan een film iconisch en onvergetelijk maken. Denk maar aan klassiekers als “Time of my Life” in de jaren-tachtigfilm Dirty Dancing, of “Take my Breath Away” in de originele Top Gun, ook uit de jaren tachtig. Wie die nummers nu hoort, krijgt meteen weer de beelden voor ogen van toen de films net uitkwamen.

En zelfs ruim dertig jaar later roepen deze gedenkwaardige nummers dezelfde emoties op bij een nieuw publiek. Veelzeggend is dat de makers van het Top Gun-vervolg Maverick besloten het originele nummer niet opnieuw te gebruiken. Ze waren het niet zomaar vergeten. Ze realiseerden zich juist dat het nummer te sterk verbonden was met de relatie tussen de jaren-tachtigpersonages van Tom Cruise en Kelly McGillis. Omdat McGillis niet in het vervolg meespeelde, kozen de producenten een ander nummer van Lady Gaga om de romance tussen de personages van Cruise en Jennifer Lawrence in het vervolg te verbeelden.

Het nummer van Lady Gaga is zelf ook een interessant voorbeeld van synclicentie. Het team van Lady Gaga moest natuurlijk de benodigde licenties aan de productie verlenen, maar de kans groeide nog verder. Componist Hans Zimmer gebruikte de melodie van het nummer om Mavericks liefdesthema te maken. Lady Gaga kreeg er een credit bij en kwam in aanmerking voor extra royalty’s.

Vind de juiste ondersteuning

Voor relatief nieuwe artiesten kost het veel tijd om hun muziek onder de aandacht te krijgen van producenten en andere beslissers. Het kan hun aandacht ook afleiden van het schrijven van nieuwe muziek of het spelen van optredens. Dan is het de moeite waard om een muziekuitgever de leiding te geven over het actief zoeken naar sync-mogelijkheden.

Vanuit het oogpunt van een productiebedrijf verloopt het licentieproces soepeler met een artiest die wordt vertegenwoordigd door een uitgeverij, omdat het zo makkelijker is om de artiest te bereiken en akkoord te krijgen.

Bovendien beperkt het werken met één artiest het aantal betrokken partijen. Er zijn altijd minstens twee partijen die geraadpleegd moeten worden: de eigenaren van de opname en de eigenaar van de compositie. Het wordt lastiger zodra een producent een coverversie wil gebruiken, of een stuk muziek van een overleden artiest wiens werk door de erfgenamen wordt beheerd. In die gevallen moeten producenten en hun music supervisors extra partijen benaderen, wat het proces waarschijnlijk verlengt. Datzelfde geldt voor bands waarin meer dan één persoon meeschrijft aan de nummers.

Naast het vinden van een proactieve muziekuitgever raden insiders artiesten aan om zo veel mogelijk zelf aan hun eigen achterban te bouwen. De redenering is simpel: bij welke productie dan ook hebben muziekmanagers doorgaans veel te veel muziek om uit te kiezen. Door hun achterban te vergroten, vallen muzikanten makkelijker op. Ze steken boven de massa uit en blijven bijvoorbeeld eerder hangen bij reclamemanagers.

Sommige muziekuitgevers vragen een maandelijkse vergoeding voor hun diensten. Dat is een gangbare praktijk, maar het kan voor de muzikant ook al snel duur worden. Een voordeligere optie is om uit te zoeken welke kanalen bij jouw muziek passen en vervolgens te achterhalen welke uitgevers daar regelmatig muziek plaatsen. Toegegeven, deze aanpak kost in het begin wat tijd, maar op de lange termijn bespaart hij geld en helpt hij je om professionele relaties in de branche op te bouwen.

Wat zijn de belangrijkste sync-mogelijkheden?

We hebben al een paar van de belangrijkste sync-mogelijkheden voor muzikanten aangestipt: films en reclames. Maar dat zijn lang niet de enige. Een heel eenvoudige manier om over synclicenties na te denken, is je alle verschillende schermen bij jou of je gezin thuis voor te stellen en de verschillende bronnen waarmee ze content tonen. Al die vormen van content vereisen de juiste licenties. Hieronder een korte selectie van enkele van de grootste sync-mogelijkheden voor muzikanten:

• Films
• Reclames
• Tv-programma’s
• Films en series op streamingplatforms
• Documentaires
• Videogames

De opkomst van streamingplatforms heeft de kansen voor muzikanten vermenigvuldigd. Doordat er steeds meer content wordt gemaakt om aan de vraag te voldoen, is de kans om voor een bepaalde productie gekozen te worden vandaag groter dan ooit. En hoewel streamingdiensten onlangs in het nieuws kwamen omdat ze voor het eerst abonnees verloren, gaan we waarschijnlijk eerder een fase van consolidatie in dan van neergang.

Documentaires en videogames zijn nog twee soorten content die muziek nodig hebben, en dus synclicenties. Net als makers van speelfilms gebruiken documentairemakers muziek om een emotionele reactie bij hun publiek op te roepen of om een ingewikkeld concept beter uit te leggen. En net als films vertellen videogames verhalen. Ze zetten muziek in om hun verhaallijnen te versterken en gamers een meeslependere ervaring te geven.

Vraag je je af waar je als muzikant moet beginnen met zoeken naar sync-mogelijkheden als je (nog) niet met een uitgever werkt? Een van de eenvoudigste manieren is beginnen bij de optie die voor jou het vertrouwdst voelt. Ben je bijvoorbeeld een fervent gamer én muzikant, dan ligt het voor de hand om contact te leggen met gameontwikkelaars en daar naar kansen te zoeken. Nog een voorbeeld: misschien weet je dat een documentairecrew werkt aan een onderwerp dat je na aan het hart ligt en dat je in je muziek al aansnijdt. Het productiebedrijf benaderen is dan een prima manier om jezelf voor te stellen en een relatie op te bouwen.

Wie zijn er nog meer bij een sync-deal betrokken?

Als muzikant met enige ervaring in de branche weet je al dat er meestal meerdere partijen betrokken zijn om een project van de grond te krijgen. Synclicenties vormen daarop geen uitzondering, en een aantal partijen hebben we al genoemd.

Naast de artiest en de music supervisor van een bepaalde productie zijn er de eindgebruikers van de licentie en eventuele licentiebedrijven of andere vertegenwoordigers van de artiest die in het proces meedraaien.

Sync-gebruikers zijn de makers die hun visuele content aan jouw muziek willen koppelen. In theorie kan dat iedereen zijn. In de praktijk verkopen muzikanten echter zelden licenties aan individuele makers of heel kleine gebruikers, want de kosten en de rompslomp van een licentiedeal wegen voor zulke partijen meestal niet op tegen de baten. Als muzikant zoek je dus de aandacht van bedrijven met een redelijke omvang.

Music supervisors zitten vaak in de positie om de doelen van muzikanten te koppelen aan die van de licentiegebruikers. Onderschat daarbij niet hoezeer snelheid en vlotte communicatie het verschil maken. De muziek is natuurlijk het belangrijkste criterium. Maar als een artiest onbereikbaar blijkt, haakt zelfs de meest geduldige producent af en zoekt een alternatief, in plaats van de hele productie te vertragen.

Licentiebedrijven bestaan in allerlei soorten en maten, van afdelingen binnen grotere bedrijven tot zelfstandige ondernemingen die meedingen naar het werk van onafhankelijke artiesten of kleinere uitgevers. Sommige van de grootste spelers op de markt vormen een directe lijn tussen de artiest en een productiebedrijf. Net als in andere hoeken van de muziekindustrie leidt meer dan één weg naar je doel.

De kern van synclicenties

Muzikanten hebben nog nooit zoveel sync-mogelijkheden gehad als vandaag. Door de enorme hoeveelheid content die over een breed scala aan kanalen wordt geproduceerd, zijn de kansen flink toegenomen. Sommige experts gaan zelfs zover dat ze zeggen dat er voor (bijna) elk nummer wel een sync-kans bestaat.

Waar het op aankomt, is de juiste match tussen beeld en muziek. Overigens vereist ook audiocontent soms een synclicentie, maar videocontent blijft de meest voorkomende vorm. Om de aandacht van een music supervisor of licentiegebruiker te trekken, kiezen veel artiesten ervoor om met een professioneel licentiebedrijf te werken.

De meest succesvolle deals varen ook wel bij de inbreng van de artiest en zijn bereidheid om zijn werk te promoten en zijn community uit te bouwen. Ben je klaar om de wereld van synclicenties in te stappen? Neem contact op met ons team en ontdek hoe we je kunnen helpen je doelen als muzikant te bereiken.