Een muziekdistributiebedrijf starten in 2026: white-label-infrastructuur of zelf bouwen

Een muziekdistributiebedrijf is een distributie- en royalty-infrastructuur met een merk erop. Het domein, het logo en de bedrijfsregistratie doen ertoe, maar het product zijn ze niet. Het product is de infrastructuur die een release op Spotify, Apple Music, Amazon Music, YouTube Music, Deezer, TIDAL en de andere grote platforms kan zetten, plus een royaltysysteem dat de gebruiksrapportages van die platforms omzet in afrekeningen waarmee je labels en artiesten daadwerkelijk uitbetaald kunnen worden.

In 2026 is dat een keuze tussen kopen en zelf bouwen. Je kunt nog steeds zelf deals met platforms sluiten, DDEX implementeren, verkooprapportages verwerken en de boekhouding voor sublabels zelf schrijven. Of je neemt white-label-infrastructuur in licentie en zet je eigen merk, je eigen prijzen en je eigen klanten op iets wat al draait. Juist die keuze bepaalt of je een bedrijf hebt.

De rest van de opzet (rechtsvorm, bank, contracten, support) blijft hoe dan ook bij jou liggen. Wat verandert, is hoeveel van de keten je zelf in handen hebt en hoe je de mensen die je dienst gebruiken laat betalen.

Vier lagen. De levering aan de platforms: DDEX-feeds en, waar een platform dat eist, een pakket in het eigen formaat van dat platform. Catalogus en metadata, opgebouwd rond ISRC's en UPC's. De royaltyverwerking, die de rapporten van de platforms omzet in verdelingen en afrekeningen. En de omgeving onder jouw merk die je klanten echt gebruiken: aanmelden, releases uploaden, afrekeningen en facturatie. De eerste drie levert een white-label-aanbieder. In die omgeving zit het verschil tussen de twee producten van LabelGrid. Met Engine, de openbare REST API die nu beschikbaar is, bouw je die zelf. Imprint, het LabelGrid white-label portaal, is een kant-en-klare omgeving op je eigen domein; het is niet algemeen beschikbaar.

Ook de zakelijke kant kent vaste voorwaarden. Doorverkopen via LabelGrid vraagt een API-abonnement (minimaal Starter API, $1,668 per jaar, jaarlijks vooraf gefactureerd met een minimale looptijd van 2 jaar), volledige onboarding-screening, KYC/KYB voor distributie voor derden en het Advanced Services Addendum. Je labels en artiesten staan op de platforms onder hun eigen namen en credits.

Een distributeur zit tussen een rechthebbende en de platforms in. Uitgaand stuurt hij elke release als een DDEX Electronic Release Notification: een XML NewReleaseMessage die de release, de opnames daarin en de commerciële voorwaarden beschrijft waaronder een platform de release mag aanbieden. Inkomend verwerkt hij de verkoop- en gebruiksrapportages van elk platform (DDEX Digital Sales Reporting waar het platform dat gebruikt, anders het eigen formaat van het platform), zodat royalty's gematcht en doorbetaald kunnen worden. DDEX, opgericht in 2006, publiceert die berichtstandaarden. Je hoeft geen DDEX-lid te zijn om ze te implementeren. LabelGrid is geen lid en genereert ERN 3.8.2, 4.3.0, 4.3.1 en 4.3.2.

De identifiers in dat bericht zijn geen optionele versiering. Een ISRC identificeert de opname. Een UPC (een GS1 GTIN) identificeert de commerciële release. Het ISRC van een opname gebruiken als release-identifier is het verkeerde niveau. Zorg dat die twee codes bij ingest kloppen, want daarop matchen de platforms, en daar moeten latere verkooprapportages weer op aansluiten.

Al het andere dat een nieuwe distributeur verkoopt (pitchen, marketing, "wij maken je beroemd") is optioneel. Aanlevering en boekhouding niet. Als je een release niet bij de platforms krijgt en het geld niet bij de juiste mensen terugbrengt, heb je geen distributiebedrijf. Dan heb je een website.

Kies er één. Een self-service artiestenabonnement hoort daar niet bij: de standaardabonnementen voor artiesten en labels zijn geen licentie om door te verkopen.

Engine is de publieke REST API op api.labelgrid.com/docs/api. Releases, tracks, splits, distributiestatus, analytics, afrekeningen, webhooks, en op elk abonnement een sandbox. Authenticatie gebeurt met een bearer token. LabelGrid regelt de onboarding: eerst screening, dan het Advanced Services Addendum, daarna wordt het abonnement gefactureerd en gaan de API-functies aan. De gratis proefperiode van 7 dagen op standaardabonnementen bevat geen API- of sandboxtoegang. Er is geen API-proefperiode.

Gepubliceerde Engine-prijzen, per jaar, met een minimale looptijd van 2 jaar en zonder kosten per release:

• Starter API, $1,668: tot 3,000 actieve tracks, 5 labels, $35,000 per maand aan verwerkte royalty's
• Growth API, $4,668: 10,000 tracks, 25 labels, $115,000 per maand
• Scale API, $10,548: 25,000 tracks, 100 labels, $350,000 per maand, dedicated account manager
• Custom API: limieten voor tracks en royalty's op maat, onbeperkt aantal labels

Ga je op Starter, Growth of Scale over de tracklimiet heen, dan volgt een gesprek over een upgrade naar een hoger abonnement, geen aparte rekening voor het surplus. De support-SLA op deze abonnementen: een eerste reactie binnen 2 werkdagen. Bekijk de API-abonnementen op de prijzenpagina voor de actuele cijfers.

Imprint is een apart product dat draait bovenop een actief API-abonnement (Engine): je betaalt het API-abonnement plus een Imprint-niveau. Een kant-en-klaar portaal, jouw domein, jouw logo, jouw abonnementen. De klanten van de reseller betalen de reseller, via diens eigen Stripe-account, gekoppeld via Stripe Connect. Het is geen openbare self-service checkout. Heb je een vaste lanceerdatum nodig, dan is Engine de route die vandaag al bestaat. Details vind je op de pagina over het white-label portaal.

Doorverkopen is een B2B-recht van Engine- en Imprint-klanten. Het minimum is Starter API. Volledige onboarding-screening, verplichte KYC/KYB voor distributie voor derden, een addendum van 2 jaar. De standaard artiesten- en labelabonnementen van LabelGrid geven geen recht om door te verkopen.

Dit is het deel dat nieuwe distributeurs onderschatten, en het deel dat een white-label-leverancier je uit handen neemt of juist op je bord laat liggen.

Jouw klanten zijn labels (en de artiesten onder die labels). Elk van hen heeft een verdeling op de opname nodig, een afrekening en een manier om uitbetaald te worden. Op Engine berekent en registreert LabelGrid dat: afrekeningen, een grootboek, uitbetalingsverzoeken. De uitbetaling zelf doe jij: je maakt het geld over vanaf je eigen rekeningen. Artist Payouts op API-abonnementen is de registratielaag (saldi, kosten, "markeer deze afrekening als betaald"), geen processor die het geld naar de artiest overmaakt. Wil je dat LabelGrid het geld overmaakt, dan kies je Imprint: dat verzorgt de uitbetalingen via het portaal, met afrekeningen, volgens het schema dat jij instelt. Uitbetalingen zijn een add-on van de Imprint-console, met een eigen prijs los van het niveau.

Royaltyboekhouding is de productnaam voor verdelingen, afrekeningen en het grootboek. Stel de verdelingen in zodra de release binnenkomt. Wacht je tot de eerste afrekening er is, dan ontdek je pas dat een 50/50 eigenlijk 70/30 had moeten zijn als het geld al is toegewezen.

Ja. Op beide white-label-routes van LabelGrid bepaal jij wat je labels en artiesten jou betalen. Het verschil zit in wie de facturatie bouwt.

Op Imprint nemen de mensen die zich op jouw domein aanmelden een abonnement waarvan jij de prijs bepaalt. Hun abonnementen worden aangemaakt op je gekoppelde Stripe-account, dus het geld komt bij jou terecht. Op Engine bouw je die facturatie zelf: wat je je labels in rekening brengt, loopt via jouw software en jouw Stripe (of iets anders), niet via een LabelGrid-checkout. In beide gevallen geldt: de prijs die je klant aan jou betaalt, is niet de prijs die jij aan LabelGrid betaalt. Wie die twee bedragen door elkaar haalt, ziet de rekensom als reseller al in de eerste maand misgaan.

Wat je van de platforms overhoudt, is ook niet één vast percentage. Lever je op een API-abonnement aan onder de DSP-deals van LabelGrid, dan houd je 95% van de bruto-inkomsten over op standaardplatforms (een distributievergoeding van 5%) en 80% op UGC- en Content ID-platforms (een vergoeding van 20% die de 5% vervangt en er niet bij komt). Breng je je eigen platformdeals mee, dan is SOBO-aanlevering beschikbaar op elk API-abonnement: het platform betaalt jou rechtstreeks onder jouw overeenkomst en LabelGrid houdt niets in op die inkomsten. De 100% die je dan houdt, geldt voor die route, niet voor de deals van LabelGrid zelf.

Een licentie nemen is niet verplicht. Zelf bouwen is een reële optie als je elke feed in eigen beheer wilt hebben. Het is alleen wel een heel ander soort werk dan "een bedrijf starten".

Elk platform betekent een eigen deal met eigen ingestregels, en in de sector zijn meerdere ERN-versies tegelijk in gebruik. De laatst gepubliceerde ERN van DDEX is 4.3.2. Toch moet een productie-encoder meer dan één versie aankunnen. De belangrijkste aanleverroute naar Apple is een eigen pakketformaat, geen ERN-bericht. Waar een platform een platformspecifiek pakket vereist, bouw je dat pakket ook, waarna je de verkooprapportages inleest, als DSR (een flat-file-formaat met meerdere rapportageprofielen) van platforms die dat gebruiken en via een eigen import voor de rest, en die regels weer koppelt aan ISRC's en UPC's die zes maanden geleden klopten. Of niet.

Daarnaast heb je een afzenderidentiteit binnen dat netwerk nodig (een DDEX Party Identifier), en bundel je veel kleine labels, dan adviseert DDEX zelf dat je mogelijk per klant een DPID nodig hebt. Niets daarvan is geheim. DDEX heeft meer dan 4,000 implementatielicenties verstrekt, en een DPID wordt normaal gesproken samen met de licentie toegekend. Het lastige zijn de deals met platforms: elke deal is een aparte onderhandeling, en elk platform beslist zelf of het je als leverancier accepteert.

White-label-infrastructuur is precies die laag, maar dan al aangesloten. LabelGrid is een Spotify Preferred Provider in de categorie distributieplatform. Wat je via Engine uitbrengt, verschijnt nog steeds onder jouw labelnaam en met jouw copyrightvermeldingen, niet als "gedistribueerd door LabelGrid".

Een licentie op de stack ontslaat je niet van het werk dat bij een bedrijf hoort. Wat hieronder staat, blijft op beide routes bij jou liggen.

• Een rechtspersoon en een zakelijke bankrekening in het rechtsgebied waarin je actief bent. Laat je voor de inschrijving adviseren door een lokale jurist, niet door een blogpost.
• Contracten met de labels en artiesten die je onboardt: looptijd, territorium, exclusiviteit, verwijdering en wat er met ISRC's en UPC's gebeurt als ze vertrekken.
• KYC op je eigen gebruikers. Dat is verplicht op de resellerroute van LabelGrid, omdat je distributie voor derden doet: jij screent je gebruikers en LabelGrid screent jou.
• Support ligt bij jou, want de klantrelatie is van jou. Een ticket over een ontbrekend ISRC beantwoord jij.
• Aansprakelijkheid. Een DSP-verwijdering, account-strike of handhavingsactie op content die jij hebt aangeleverd, ligt bij jou, zowel op Engine als op Imprint. Er is geen model waarin dat naar LabelGrid verschuift alleen omdat de UI gehost wordt.

Je hoeft LabelGrid niet te vermelden op je overeenkomsten, aanmeldflow, releaseproces of afrekeningen. Alles wat jij beheert, blijft van jou. Er is één uitzondering, en daar krijg je gegarandeerd vragen over: YouTube Music-video's tonen een naam van een derde partij, omdat LabelGrid niet rechtstreeks aan YouTube aanlevert. Alle andere grote platforms in dit artikel levert LabelGrid rechtstreeks aan.

Wil je een distributeur opzetten, begin dan met een API-abonnement, niet met een self-service artiestenabonnement. Lees de publieke API-documentatie (geen login nodig). De distributeurspagina is het productoverzicht; white-label setup en het API-overzicht zijn de operationele pagina's. LabelGrid rondt screening, KYC/KYB en het addendum af voordat er tokens worden aangemaakt. Bouw eerst in de sandbox.