Wanneer een label zijn artiestendistributeur ontgroeit

Het geld komt al binnen op meer dan één naam. Het account waarmee de eerste single werd aangeleverd, is nog steeds een artiestenaccount: één identiteit, een jaarlijks upload-abonnement, een uitbetaling naar één wallet. Dat is een artiestendistributeur die prima werkt, maar geen label.

Je bent de artiestentool ontgroeid zodra het onbetaalde werk in de roster zit, niet in de upload. De overstap zelf is routinewerk. Behoud de ISRC's, lever dezelfde opnames aan via labelinfrastructuur, bevestig dat ze live staan en verwijder daarna de oude versies.

Distributeurs die op artiesten gericht zijn, bestaan niet zonder reden. DistroKid maakte de vaste jaarprijs, onbeperkt uploaden en 100% van de streaming-royalty's populair, en TuneCore en CD Baby zitten in dezelfde DIY-hoek. Dat model is logisch als je één artiest bent die platen uitbrengt. Het Ultimate-abonnement van DistroKid laat één account zelfs tot 100 artiestennamen voeren, met een labelnaamveld per release en automatische splits naar samenwerkende artiesten.

Splits sturen een deel naar een samenwerkende artiest. Een labelboekhouding houdt inkomsten, recoupment en het netto uit te betalen bedrag per artiest bij, over een hele catalogus. Dat zijn verschillende taken. Extra artiestenplekken in een upload-tool worden geen afrekening die je iemand kunt sturen, en ze verrekenen geen voorschot met een release.

De artiestentool schiet tekort zodra een deel hiervan al van toepassing is:

• Je betaalt meer dan één artiest, en die verwacht een afrekening.
• Voorschotten, marketing- of productiekosten moeten van de royalty's af voordat iemand wordt uitbetaald.
• Je runt meer dan één imprint als een echte catalogus, niet als tekstveld op een releaseformulier.
• De maandafsluiting bestaat uit een CSV-export en een spreadsheet.
• Iemand zou metadata, audio en claims moeten controleren voordat een release bij de platforms verschijnt.

Geen van deze problemen heeft met uploaden te maken.

LabelGrid is gebouwd voor die tweede taak. Distributie gaat nog steeds naar alle grote DSP's, onder je eigen labelnaam, niet als 'gedistribueerd door LabelGrid'. Het verschil zit in alles rond de upload: de roster, de labels en het geld.

Bij Artist Payouts, beschikbaar vanaf Basic, krijgt elke artiest een account waarin inkomsten, kosten, afrekeningen en betalingen worden bijgehouden. Die accounts ontstaan zodra je royaltyverdeling toewijst aan een release. Je kunt een voorschot of marketingkosten boeken op de rekening en daarna het nettobedrag uitbetalen. Solo bevat dit niet, en ook geen automatische splits. Solo is één label. Dat is het verkeerde abonnement voor een roster.

Labels zijn volwaardige objecten: dat is de andere helft van catalogusbeheer. Basic biedt ruimte voor drie, Pro voor vijf, en Custom Distribution begint bij vijftig. De retentie op standaard DSP-inkomsten is 85% bij Solo en Basic ($99 en $199 per jaar), 90% bij Pro ($499 per jaar), en 95% bij Custom Distribution en de API-abonnementen. Custom Distribution begint bij $999 per jaar. 100% geldt alleen voor royalty's die je via je eigen directe DSP-deals int. UGC en Content ID staan op 80% bij elk abonnement, inclusief Custom. De volledige cijfers staan op de prijspagina.

Eén beperking noemen we gewoon, want er is geen workaround voor: een LabelGrid-account heeft op elk abonnement één login, zonder extra gebruikersplaatsen, uitnodigingen of subaccounts. Pro voegt labels en tools toe, geen logins.

Custom Distribution en de API-abonnementen voegen DDEX ERN-import toe (3.8.2, 4.3.0, 4.3.1 en 4.3.2). LabelGrid ondersteunt die versies en is geen lid van het DDEX-consortium. Voor de meeste labels die een artiestendistributeur verlaten, is upload via het dashboard met bijpassende ISRC's de aangewezen weg. DDEX-import is voor organisaties die al met ERN werken.

Een ISRC identificeert de opname, niet de distributeur. IFPI is daar duidelijk over: eenmaal toegewezen, blijft de code de hele levensduur bij het nummer horen, ook als het eigendom verandert, en mag hij niet worden hergebruikt. Streamingdiensten koppelen de geschiedenis aan dat identificatienummer, dus een nieuw ISRC is een nieuwe opname met nul streams.

De operationele volgorde is niet de DDEX Catalogue Transfer Standard. Die standaard, gepubliceerd met ERN 4.3 op 1 december 2022, is een lift-and-shift die de rechthebbende partij bij de DSP overzet van het platenlabel dat de catalogus afstaat naar het platenlabel dat hem overneemt. DDEX geeft expliciet aan dat het CT 1.0-mechanisme niet bedoeld is om overdrachten te ondersteunen waarbij distributeurs de overdragende partij zijn. Een overstap van DistroKid naar LabelGrid is een herlevering: dezelfde ISRC's, dezelfde UPC's waar je die zelf bezit, bijpassende metadata, en daarna een verwijdering van de oude versies.

Exporteer eerst de codes: ISRC's, UPC's, artiestennamen, titels, oorspronkelijke releasedata. TuneCore stelt dat een catalogusoverstap de streaming-geschiedenis behoudt; ga bij DistroKid en CD Baby na wie de codes bezit voordat je overstapt. Als een distributeur het eigendom heeft behouden, wijst LabelGrid nieuwe codes toe en wordt de streaming-geschiedenis gereset. Controleer dat voordat je iets uploadt.

Bouw elke release opnieuw op met exact dezelfde codes en de oorspronkelijke releasedatum, en kies op het tabblad Instellingen bij Transfer from Distributor de distributeur die je verlaat, voordat je indient; het veld wordt vergrendeld zodra de release is gedistribueerd. Artiestennamen moeten qua spelling overeenkomen, inclusief hoofdlettergebruik en de afkorting voor featured artists (feat versus ft). Lever dan aan, en verwijder nog niets.

De kwaliteitscontrole van LabelGrid vindt plaats vóór de aanlevering en duurt op Basic en Pro maximaal 10 werkdagen (op Custom Distribution en API 5); daarna heeft elk platform zijn eigen verwerkingstijd nodig. Bevestig dat alles live staat op Spotify, Apple Music, TikTok en Meta, niet alleen in het dashboard. Vraag pas daarna verwijdering aan bij de oude distributeur, en vraag hen om ook de YouTube Content ID-claims te laten vervallen. Spotify heeft minstens twee werkdagen nodig, en de eigen voorwaarden van CD Baby zeggen dat content binnen vijf werkdagen na een intrekkingsverzoek offline gaat; DistroKid en TuneCore publiceren geen doorlooptijd voor verwijderingen, dus vraag het hen voordat je de overlap inplant. Het volledige stappenplan, inclusief de eigenaardigheden bij overlap, staat in de handleiding voor catalogusoverdracht.

Een korte overlap wordt verwacht. Wat niet kan, is dezelfde opnames permanent live laten staan via beide feeds. Distributie via LabelGrid is niet-exclusief, dus een deel van een catalogus kan bij de oude distributeur blijven, gesplitst per release: sommige titels hier, andere daar. Eén titel op twee plekken is een duplicaat bij de platforms.

Sommige platforms vragen extra aandacht. Beatport draagt het hele label over, omdat rapportage op labelniveau gebeurt, dus je kunt geen oude Beatport-catalogus bij de oude distributeur laten staan en alleen nieuwe titels via LabelGrid aanleveren. Upload elke Beatport-release opnieuw met dezelfde metadata, anders hebben die royalty's niets om tegen te matchen. TikTok matcht op ISRC, UPC en het startpunt van het previewfragment; een mismatch kan een nieuwe soundpagina opleveren. Meta en YouTube Content ID kunnen tijdens de overlap conflicten door dubbele registratie geven, dus upload niet opnieuw om dat te 'repareren': wacht op de verwijdering bij de oude distributeur.

Grote catalogi lopen tegen een voortschrijdende inzendlimiet aan als je de hele roster in één keer aanlevert. Neem contact op met support voordat je begint, zodat er een uitzonderingsvenster kan worden ingesteld. Op Basic en Pro maak je releases één voor één opnieuw aan in het Distributie-dashboard; DDEX-import is alleen beschikbaar bij Custom Distribution en de API-abonnementen.

Dat DistroKid 100% van de streaming-royalty's uitbetaalt, is een reëel punt, en LabelGrid haalt dat niet op DSP-deals die via LabelGrid worden geleverd. Basic houdt voor $199 per jaar 85% van de standaard DSP-inkomsten, Pro houdt voor $499 per jaar 90%, en Custom Distribution begint bij $999 per jaar met 95%. Je koopt de boekhouding. Als het streamingpercentage het enige is dat telt, wint de artiestendistributeur nog steeds op dat punt.

Spotify en Apple beheren het artiestenprofiel. Nieuwe aanleveringen koppelen via consistente artiestenmetadata en -rollen, daarom moet de spelling overeenkomen. Saves van gebruikers zijn gekoppeld aan de track-URI, en die URI blijft alleen stabiel als het ISRC behouden blijft. Officiële DSP-documentatie vermeldt niet expliciet dat plaatsing in redactionele playlists een herlevering overleeft, dus controleer dat zelf in plaats van de code als garantie te behandelen.

Als je de ISRC's niet kunt hergebruiken, behandel de verhuizing dan als een nieuwe catalogus. Dat is de dure variant.

Exporteer eerst de codes. Bevestig dat je eigenaar bent van die ISRC's en UPC's, plus de exacte artiesten- en titelnotatie, voordat je iets in LabelGrid doet. Open een account op app.labelgrid.com met Basic of hoger, bouw de eerste batch opnieuw op met bijpassende metadata en oorspronkelijke releasedata, en laat de oude versies live staan totdat de nieuwe bij de platforms zichtbaar zijn. De veldenlijst en de kanttekeningen over overlap staan in de handleiding voor catalogusoverdracht. De opzet van artiestenuitbetalingen staat in Artist Payouts.