Een afgeronde Atmos-track verlaat de studio als twee bestanden. Het ene is de stereomaster: 24-bit WAV op de samplerate waarin die is gemasterd. Het andere is een ADM BWF: een Broadcast Wave-bestand met de Audio Definition Model-metadata die zowel Apple als Dolby vereisen voor immersieve ingest. Die twee bestanden zijn niet dezelfde opname. Het IFPI-bulletin van 2022 over immersieve opnamen behandelt de Atmos-mix als een nieuwe opname, en Apple Music vereist een unieke secundaire ISRC bij elke Atmos-inzending.
Hi-res is een andere taak die op het eerste bestand rust. Een 24-bit master op 96 kHz of 192 kHz is nog steeds de stereo-opname, nog steeds de oorspronkelijke ISRC. Diensten met een hi-res-laag leiden elke lagere kwaliteit af van dat ene bestand. Lever je 16-bit / 44.1 kHz aan, dan zit elke lossless-ladder al vast op cd-kwaliteit.
Hierna volgt de checklist die een label daadwerkelijk doorloopt voordat een distributeur een van beide bestanden kan versturen: de stereomaster, de Atmos-master met bijbehorende identifiers, waar elk bestand wordt afgespeeld, en de QC-fouten waardoor een aanlevering wordt teruggestuurd. Dolby Atmos en hi-res audio is inbegrepen bij elk LabelGrid-distributieabonnement, zonder toeslag per track.
Hi-res is dezelfde opname, Atmos niet
De regel van IFPI voor een nieuwe ISRC draait om creatieve identiteit. Een andere mix, een andere edit of een nieuwe surroundmix opgebouwd uit stems krijgen allemaal een nieuwe code, en bulletin 2022/01 past die regel expliciet toe op immersieve audio. De stereomaster behoudt de ISRC die hij al heeft. De Atmos-mix krijgt er een andere bij. De providerdocumentatie van Apple noemt dit een unieke secundaire ISRC en neemt het immersieve bestand niet aan zonder die code.
Daarom is "upload de hi-res WAV en zet een vinkje bij Atmos" het verkeerde denkmodel. Hi-res gaat over de resolutie van de stereo-opname. Atmos is een tweede mix, gemaakt in een Dolby-renderer vanuit de multitrack of vanuit stems die uit die multitrack zijn gehaald. Het immersieve profiel van Apple is expliciet: bestanden die zijn gegenereerd uit een mono- of stereomix zijn niet toegestaan, en upmixen is niet toegestaan. Een stereobeeld dat met extra galm in een 3D-veld is geplaatst, valt ook af.
Laat de formaatnamen weg uit de titels. De Music Style Guide van Apple verbiedt "Atmos", "Dolby Atmos", "spatial audio", "lossless" en "24-bit" als toevoeging aan de titel. Platforms kennen zelf hun badges toe zodra het bestand daarvoor in aanmerking komt. Zelf de badge in de metadata zetten is een QC-fout, geen marketingtekst.
De stereomaster waaruit DSP's coderen
Lever de native master aan. Eén bestand per track. De platforms transcoderen zelf; dat is niet jouw taak.
- Bitdiepte zoals gemasterd. Kwam de sessie uit op 24-bit, lever dan 24-bit aan. Op de artiestenpagina van Spotify over bestandsformaten staat dat je geen 16-bit kopie van een 24-bit master mag maken. Apple Digital Masters verbiedt upsampling of bit-padding van een 16-bit / 44.1 kHz bestand om het als 24-bit te laten doorgaan.
- Samplerate zoals gemasterd. 44.1 kHz en 48 kHz zijn beide normaal. Het lossless-plafond van Spotify is 24-bit / 44.1 kHz FLAC; alles daarboven wordt intern teruggebracht.
- Stereo, lossless. Spotify geeft de voorkeur aan FLAC en converteert WAV lossless bij ingest. Lever op LabelGrid een 24-bit master aan als WAV; FLAC wordt alleen in 16-bit geaccepteerd. MP3 en AAC worden bij upload geweigerd, omdat een lossy bestand al data heeft weggegooid en de DSP het opnieuw gaat coderen.
- Eén stereomaster, geen 16-bit én 24-bit versie van dezelfde opname. Spotify vat die grens in één zin samen: één hoogwaardige stereomaster per track.
- True peak op of onder -1 dB TP, gemeten volgens ITU-R BS.1770. Het immersieve profiel van Apple hanteert hetzelfde plafond voor het Atmos-bestand. Dat plafond is headroom voor de encode, geen loudness. Het afspeelniveau wordt later genormaliseerd.
DDEX legt die eigenschappen vast als AudioCodecType, BitsPerSample, SamplingRate en NumberOfChannels. LabelGrid genereert dat op ERN 3.8.2 en op 4.3.0, 4.3.1 en 4.3.2. Je vult die velden niet handmatig in. Wel moet je de pipeline een master geven waarvoor die gegevens ook echt kloppen.
De Atmos-master: ADM BWF, loudness, tweede ISRC
Het opleverformaat van Dolby is een ADM BWF. Het immersieve profiel van Apple vraagt om dezelfde wrapper: Broadcast Wave Format Audio Definition Model, 24-bit LPCM, op 48 kHz of 96 kHz. De Dolby-tab van LabelGrid verwacht 24-bit / 48 kHz. De renderer van Dolby kan voor archivering mixen op 96 kHz; distributie en encoding draaien op 48 kHz, dus converteer voordat je uploadt in plaats van het archiefbestand te versturen.
Loudness is een harde grens, geen kwestie van smaak. Het immersieve profiel van Apple stelt dat de integrated loudness niet boven -18 LKFS mag uitkomen en de true peak niet boven -1 dB TP, beide gemeten volgens ITU-R BS.1770-4. Als jouw stereoketen is afgestemd op het -14 LUFS afspeelniveau van Spotify, kopieer dat cijfer dan niet naar het immersieve bestand. Dat is een ander meettraject.
Synchroniseer de twee versies. Apple vereist dat de Atmos-bestanden zijn geconformeerd en gesynchroniseerd met de stereoreferentie van hetzelfde project, en adviseert sterk om beide aan te leveren. Op LabelGrid is de Dolby-tab de plek voor de ADM BWF en de bijbehorende ISRC, naast de stereo-upload, en de duur van de twee bestanden moet overeenkomen.
Waar Atmos te horen is, en wat terugvalt op stereo
De lijst voor immersieve weergave is kort. Apple Music toont het als Spatial Audio. Amazon Music streamt Dolby Atmos als Dolby Digital Plus Joint Object Coding op 16-bit / 48 kHz, 448 of 768 kbps: de ADM BWF die je hebt aangeleverd is de bron, de EC-3-stream is wat de luisteraar krijgt. TIDAL hield Atmos aan als immersief formaat na 24 July 2024, toen de dienst stopte met het afspelen van MQA en Sony 360 Reality Audio. Elk ander platform bij een standaardaanlevering krijgt de stereomaster en heeft geen tweede bestand nodig.
Hi-res is opnieuw het stereobestand, ingedeeld naar het plafond van elke dienst.
Amazon Music HD is 16-bit / 44.1 kHz FLAC, zo'n 800 kbps. Ultra HD is 24-bit FLAC op 48 kHz, met 96 kHz en 192 kHz optioneel. Qobuz noemt cd-kwaliteit 16-bit / 44.1 kHz FLAC en Hi-Res 24-bit van 44.1 kHz tot en met 192 kHz. TIDAL's HiRes FLAC is elke FLAC boven 16-bit / 44.1 kHz, tot 24-bit / 192 kHz; Max quality doorloopt HiRes FLAC, dan FLAC, dan AAC, waardoor een ontbrekende hi-res-bron de luisteraar ongemerkt een trede laat zakken. Spotify lossless gaat tot 24-bit / 44.1 kHz FLAC. Deezer HiFi is 16-bit / 44.1 kHz FLAC, wat cd-kwaliteit is, geen hi-res.
Het lossless-pad van Apple Music gebruikt ALAC. Sampleraten boven 48 kHz hebben doorgaans een externe DAC nodig; de 14-inch en 16-inch MacBook Pro kunnen native tot 96 kHz afspelen. Bluetooth is niet lossless, dus via een draadloze verbinding hoor je nooit wat de aangeleverde master werkelijk is. Dat is een afspeelbeperking, geen reden om de aanlevering te downsamplen.
De afwijzingen die je al bij upload voorkomt
Vijf fouten laten een levering afwijzen. Voor geen daarvan heb je een DSP-ticket nodig om de oorzaak te vinden.
Upmix. Is het immersieve bestand opgebouwd uit de stereomaster, dan neemt Apple het niet aan. Een distributeur die tegen dat profiel valideert, ook niet. "Stems" die met source-separation uit een stereo-bounce zijn gehaald, vallen in dezelfde categorie. Begin vanuit de sessie.
Ontbrekende secundaire ISRC. De providerpagina van Apple is geen vrijblijvende tekst. Geen tweede code, geen Atmos-ingest. De stereo-ISRC hergebruiken op de ADM BWF is dezelfde fout.
Drift. Heeft het Atmos-bestand een andere lengte, of valt de downbeat niet samen met de stereo-downbeat, dan is de synchronisatie mislukt. Trim naar de stereoreferentie.
Titelbadges. "Dolby Atmos" in de tracktitel, "Hi-Res" op de cover, "Spatial Audio" in het versieveld. De style guide van Apple verbiedt dit al. Het platform voorziet een geschikt bestand zelf van een badge.
Lossy stereo. Een MP3 die is omgezet naar WAV blijft een lossy master. Hi-res-lagen kunnen de data die bij het coderen al is weggegooid niet terughalen, en een tweede lossy-encode aan de kant van de DSP maakt het alleen erger. Lever de 24-bit WAV aan die de masteringstudio heeft goedgekeurd.
Aan de slag
Op LabelGrid komt het stereobestand zoals gebruikelijk op de track. Het Atmos-bestand komt op de Dolby-tab, met de eigen ISRC in diezelfde tab. Bij het uploaden wordt gecontroleerd of de ADM BWF geldig is en of de duur overeenkomt met de stereomaster. Immersieve audio gaat naar de platforms die het accepteren. Alle andere platforms krijgen stereo.
Start een release op app.labelgrid.com. Het uploadpad en de bestandsspecificaties staan in het Dolby Atmos-helpartikel. Distributie voor labels behandelt de rest van de catalogusworkflow, en bij de abonnementen zie je dat Atmos en hi-res bij elk distributieabonnement standaard zijn inbegrepen, niet als extra optie.